Inleiding
U hebt een familielid of naaste die op dit moment wordt beademd met een beademingsapparaat op de Intensive Care (IC) . Dit apparaat ondersteunt de natuurlijke ademhaling. In deze folder leest u meer over de behandeling met het beademingsapparaat
Kunstmatige beademing
Wat doet een beademingsapparaat?
Een beademingsapparaat is een apparaat dat de ademhaling kan ondersteunen of zelfs helemaal kan overnemen. De patiënt is via slangen verbonden met het apparaat. De slangen zijn verbonden aan een dun buisje (in medische termen: de tube) dat via de mond in de luchtpijp geschoven is. Elke in- en uitademing van de patiënt loopt via deze tube. Als de toestand van de patiënt verbetert, moet de patiënt weer zelf gaan ademen. Dit heet ontwennen.
Bij het ontwennen ondersteunt de machine de ademhaling steeds minder totdat de patiënt weer helemaal zelf ademhaalt. De duur van het ontwennen is bij elke patiënt anders. Na de beademingsperiode kan de patiënt de eerste weken nog wat hees zijn door stembandirritatie, dit gaat vanzelf over.
De beademingsmachine, en ook andere apparaten, kunnen gaan piepen. U hoeft hiervan niet te schrikken. Alle alarmgeluiden kunnen op de hele afdeling worden gehoord.
Wakker of in slaap

Soms is de patiënt tijdens de beademing wakker, maar soms wordt de patiënt in slaap gehouden met medicijnen. De zorgverlener kijkt op dat moment wat het beste is voor de patiënt.
Hoe lang duurt beademing?

Als een patiënt na een grote operatie aan de beademing ligt, duurt dit meestal niet zo lang. Soms worden patiënten na enkele uren alweer van de beademing gehaald. Het kan ook enkele dagen duren.
Als een patiënt aan de beademing ligt omdat hij ernstig ziek is, duurt de beademing vaak langer. Hoe lang de beademing duurt, hangt af van hoe snel iemand herstelt. Dit kan soms enkele weken duren.
Tracheacanule
Als de verwachting is dat er gedurende een langere tijd beademing nodig is of het is niet mogelijk om een tube via de mond in te brengen, wordt er een tracheacanule ingebracht.
Via een sneetje in de hals wordt een buisje in de luchtpijp geplaatst. Dit buisje wordt aan de buitenkant goed gefixeerd en aan de beademingsslang vast gemaakt. Het inbrengen van een tracheacanule gaat onder narcose en vindt vaak plaats op de IC, soms op de operatiekamer. Om een tracheacanule te plaatsen moeten naasten (of de patiënt als hij hier toe in staat is) toestemming geven.
Verzorging

Door de tube en het vaak afwezige hoestreflex kan de patiënt het slijm niet ophoesten. Het is noodzakelijk dit slijm te verwijderen. Het verwijderen van het slijm noemt men in ziekenhuistaal “bronchiaal toilet”.
Als het nodig is zuigt de verpleegkundige met een slangetje de longen leeg. Het wegzuigen van het slijm uit de luchtwegen kan een vervelend gezicht.
Praten tijdens beademing

Doordat de tube tussen de stembanden doorloopt kan de patiënt niet praten. Onderstaande suggesties maken contact toch mogelijk:
Stel gerichte vragen waarop de patiënt ja of nee kan knikken/schudden.
Stimuleer de patiënt te schrijven. Schrijven in trefwoorden is minder vermoeiend.
Laat de patiënt letters aanwijzen op een letterkaart of bord, zodat hij of zij woorden kan vormen. De letterkaart en letterborden zijn te krijgen bij de verpleegkundige die de patiënt verzorgt.
Door duidelijk te praten en articuleren, is liplezen soms mogelijk.
We gaan er van uit dat patiënten die in slaap worden gehouden wel dingen kunnen horen en voelen. U hoort de verpleegkundige dan ook altijd tegen een slapende patiënt praten. En al is het in het begin misschien een beetje onwennig, ook u kunt de patiënt dingen vertellen, een kus geven of aanraken. Niemand van de artsen of verpleging zal dit vreemd vinden!
Medicijnen

Het overnemen van de ademhaling door de machine kan voor de patiënt een vervelende ervaring zijn. Daarom krijgt de patiënt vaak slaapmiddelen zodat hij of zij niet alles bewust hoeft mee te maken. Een nadeel hiervan is dat persoonlijk contact moeilijk of zelfs onmogelijk wordt.
Soms krijgt de patiënt spierverslappende middelen om te voorkomen dat hij of zij de machine tegenwerkt. Hierdoor kan de patiënt zich tijdelijk niet meer bewegen en is volkomen slap.
Eten en drinken

Als de patiënt een tube heeft, is normaal eten of drinken niet mogelijk. De patiënt krijgt alle benodigde voedingsstoffen via een maagsonde. Dit wordt sondevoeding genoemd. De vloeibare voeding komt direct in de maag en wordt daar op een normale manier verwerkt.
Stoppen met kunstmatige beademing
Als de patiënt voldoende hersteld is, kan de beademing gestopt worden. Hieronder leest u hoe dat stoppen in zijn werk gaat.
Beademing stoppen: wanneer de patiënt zelf kan ademen

Het slaapmiddel wordt gestopt en de patiënt wordt wakker. De tube wordt uit de luchtpijp gehaald zodra de patiënt wakker is en zelf kan ademen. Belangrijk is hierbij ook dat de patiënt aanspreekbaar is en opdrachten uit kan voeren.
Lichamelijke gevolgen

Als een patiënt langdurig aan de beademing ligt, verliest het lichaam veel kracht en energie. Vaak volgt dan een intensief en langdurig revalidatietraject. Meer informatie leest u op Icconnect.